Safet Isović

Am        E        Dm     E                                 Dm Am

Sa Gradačca bijele kule, Zmaja od Bosne-e-e,

Am   E     Dm    E   F         Dm    E

sokolovi zakliktali kajde žalosne.

Umrla je vjerna ljuba Husejn-begova-a,

je-r izgubi gospodara srca svojega.

Osedl'o je Vranca svoga, Husejn-kapetan,

odjezdio Romaniji podijelit' mejdan.

Na čardaku vjerna ljuba, Allah ilallah,

klanjala je, plakala je, haber čekala.

Pod pendžere glasnik stiže, srca slomljenog.

Udaji se, vjerna ljubo, nema bega tvog.

Od sevdaha i žalosti, kraj pendžera svog,

prepuče joj bolno srce, neće za drugog.

Sa munare Husejnije, uči mujezin,

sa čardaka i bedema plaču sokoli.

Do Stambola odjekuju kajde žalosne,

pusta osta bijela kula Zmaja od Bosne.